Knuffelspuug

Knuffelspuug

(30 december 2009)

Wat doe je eigenlijk in een Chronicleloos tijdperk? Mijn trommelvliezen bijvoorbeeld laten bestralen door de Atoomjukebox van Stoffer & Bentz. Een plan van aanpak schrijven voor mijn werkgever. Een ouwe computer in het IJ verzuipen, nadat alle bestanden op de nieuwe zijn overgezet. En uitvindingen doen. Eerder vond ik al het kubusvinyl uit: een dobbelsteen op elpeeformaat, op zes kanten bespeelbaar, handig verpakt in een houten kist, vooral geschikt voor progrockconcertregistraties. Mijn volgende geniale ingeving zal het drugsgebruik in de partyscene een serieuze en hoognodige frisse impuls geven.

Met het persoonlijk voor mij ter ziele gaan van mijn stamkroeg, ben ik vooral een thuisdrinker geworden. Doch, ongeveer een keer per twee weken mag ik de nazit bijwonen in een culturele gelegenheid te Amsterdam. Het rolluik is halfgesloten, we zitten op het stoepje, sigaretten branden. Een paar panden verderop is de Jimmy Zoo, een soort dierentuin voor gierende hormoontjes. Een club die enkele jaren terug populair was, omdat je daar live profvoetballers en soapsterretjes kon spotten. De bezoekers van nu hopen nog steeds een Bijna Bekende Nederlander tegen te komen, voor een praatje over niets, om een drankje mee te delen, een tongzoen uit te wisselen, een wipje te ritselen of hem tot een sprookjeshuwelijk te verleiden dat moet uitdraaien op een lucratieve echtscheiding en een exclusief interview in de Telegraaf.

Gezeten op het stoepje zie ik stoere gozers op scooters. Nou ja, stoer, ze kleden zich zo. Haartjes in het vet, leren jasje, overhemd subtiel gekreukt. In mijn wereld zijn mannen die langer dan tien seconden in de spiegel kijken en een luchtje gebruiken niet stoer, maar verwijfd. Hun scooters parkeren ze recht voor mijn neus. Het alarm gaat af, zodra ik naar een scooter kijk. Van de andere kant van de straat komen de dames aanlopen. Hoge hakken, haar golvend. Jurkjes zo dun, zo klein, zo nietserig, dat ik het er koud van krijg. Ze hebben geen jas aan, want anders kan niemand hun decolleteetje zien. De dames en heren zijn druk bezig met smsxe2x80x99en en bellen. Hij wil haar laten weten dat hij tien meter verderop staat. Zij smsxe2x80x99t terug dat ze hem ziet staan. Als ze op verzenden wil drukken, loopt ze een geparkeerde fiets omver. Het alarm van een scooter gaat nogmaals af. De groepjes ontmoeten elkaar voor de deur van de Jimmy Zoo. Een doorbitch en een beveiliger laten gefaseerd mensen naar binnen, suggererend dat het binnen stampend druk is en heet en geil en vooral superexclusief.

Prosecco glijdt naar binnen, gloeilampjes aan het plafond flikkeren ritmisch, de Jimmy Zoo-app op de iPhone maakt overuren, DJ Kont presenteert zijn platste beats. Het is bling bling all over. Ze staat daar in haar bezweette Zara-jurkje. Watjes hunkeren naar haar aandacht, maar ook naar die van haar vriendinnen, die een evenbeeld van haar zijn. Ze hadden zussen kunnen zijn. Ze zoekt een manier om op te vallen. Pillen zijn passxc3xa9, coke heeft iedereen. De enige manier om je te onderscheiden is vernieuwde coke. Tussen haar borstjes grijp ze naar een zilveren kokertje, draait het dopje er af en daar sprankelt het haar, hen, iedereen tegemoet: glittercoke. Verzameld in de kom van haar hand lijkt het net een mini-discobol. Haar hersenen exploderen als een supernova zodra ze het opsnuift. Even is ze de ster van de dansvloer. Mannen cirkelen als planeten om haar heen. Haar aantrekkingskracht is onweerstaanbaar.

Glittercoke is een gat in de markt. Het geeft elk feestje net dat beetje glamour dat het nodig heeft. Het enige probleem is de samenstelling van glittercoke. De coke zelf is een eitje. Een snufje methyl (1R,2R,3S,5S) -3- (benzoyloxy) -8- methyl -8- azabicyclo[3.2.1]octaan -2- carboxylaat is makkelijk te maken. Maar hoe krijg je de glitter in de coke? Basterdsuiker geeft niet de gewenste schittering. Vermalen glassplinters zien er prachtig uit, maar hebben een destructief effect op de luchtwegen.

Zodra glittercoke is uitontwikkeld, begin ik aan mijn volgende uitvinding: knuffelspuug. Het is voorlopig slechts een woord of een concept, de invulling komt nog. In ieder geval is het nu al het woord van het jaar 2010. Eerst maar eens werken aan de verdere ontwikkeling van glittercoke. Glittercoke is van nu. En als je hard niest, krijg je vuurwerk.

Vereeuwigd door Seco

ffssgsdgsdgds

30 December 2009
By on 20:55
Para

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Para

 

(27 october2009)

 

Voor mijn deurstaat een mannetje met een mijnwerkerslamp op zijn hoofd en een laptopvastgesnoerd aan zijn buik. xe2x80x9cMeneer Crow? Ik kom uw huis taxeren,xe2x80x9d zegt hij meteen breekbare stem. Direct heb ik sympathie voor hem, net zoals ik een zwak hebvoor dwalende blinden die hun stok zijn kwijtgeraakt en voor hondjes methalsband die alleen over straat trippelen. Ik laat hem binnen. xe2x80x9cBent uparanormaal begaafd. Ik voel iets in uw huis?xe2x80x9d

 

Mijn gang istien meter lang. De muren waren wit geschilderd, maar dat werd al snel saai. Tweedagen ben ik bezig geweest om met rood een ingewikkeld lijnen patroon op demuren te verven. Ik noemde het de Psychedelic Freakout. Wellicht dat ditkunstwerk naar een museum kan worden overgeplaatst en dus behouden blijft voortoekomstige generaties. Mijn huidige huis staat namelijk op instorten. Aan deoverkant van mijn huis ligt nu braakliggend terrein. Over een aantal weken zalgeheid worden. De scheuren in mijn huis kunnen dan langer worden. Het mannetjegaat gewapend met een fototoestel de huidige staat van mijn woning onderzoeken.

 

Misschien dathet mannetje in het rode lijnenspel een geheime boodschap voor generzijde ziet.xe2x80x9cNee, zover ik weet ben ik niet paranormaal begaafd.xe2x80x9d Het mannetje neemt daargeen genoegen mee. xe2x80x9cHmmm, misschien bent u het wel, maar loopt u er voor weg?xe2x80x9d Nuloop ik graag voor dingen weg, vooral voor keuzes en verantwoordelijkheid. Antwoordendoe ik ook nooit graag. Hoe minder spraakzaam, des te mysterieuzer mensen mijvinden. xe2x80x9cIk heb dan wel een groot hoofd, omtrek 61 centimeter, fijn dat u hetvraagt, maar ben echt niet paranormaal begaafd!xe2x80x9d In zijn oogjes twinkelt lichtongeloof. Hij geeft nog net geen knipoog om te laten zien dat we beideneigenlijk wel beter weten en hij geen bezwaar ziet mijn geheim, nu ons geheim,voor zich te houden.

 

Op de radioklinkt If you don’t wanna get pregnant, suck a dick van het hiphopcombo UTFO.Wijselijk besluit het mannetje hier niets over te zeggen. Hij maakt een rondedoor mijn huis en raakt bijna in extase als hij mijn Smurfenverzameling ziet. xe2x80x9cZoveelheb ik er nog nooit gezien. Dat moeten ze allemaal zijn! Droogjes meld ik datde andere helft van de verzameling bij mijn zus staat. De meer dan veertigDonald Duckverzamelmappen doen hem kwijlen. Niets ontgaat hem, elk scheurtjewordt geregistreerd. Hij moet zich inhouden een loshangende badkamertegel teaaien. Het mannetje begrijpt dat participatie onderzoekresultaten vervuilt. Hetmoet een droombaan zijn. Ongegeneerd huizen van wildvreemden van onder totboven doorzoeken. Als ik hem was dan droeg ik tijdens zijn huisbezoeken eenlange zwarte leren jas, zwarte leren laarzen en een zwarte pet waar men U tegenzegt.

 

Na debouwwerkzaamheden zal het mannetje weer langskomen. Het wordt eenvoor-na-situatie, zoals te zien in afslankreclames, maar waarschijnlijk dan inomgekeerde vorm. Met een beetje geluk hoeft hij helemaal niet komen, want danis mijn woning al ingestort. Mijn rode tapijt kleurt zwart van het opkomendegrondwater, muren hangen uit het lood en met de nieuwbouw hier tegenover zal ikbinnenkomend zonlicht weer moeten missen. Ik wil hier weg, niet uit de buurt,uit dit huis. Op de eerste heipaal die de grond ingaat, staat mijn naamgeschreven.

 

 

Vereeuwigddoor Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

27 October 2009
By on 21:14
Jaar van de Os

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Jaar van de Os

 

(Melkweg, 26 september 2009)

 

Dit is mijnjaar: 2009, het Jaar van de Os. Twee maanden geleden kreeg ik een Chinesehoroscoop overhandigd. De os: standvastig, betrouwbaar, excentriek enprincipieel. Koppig, maar heeft voortdurend gelijk. Tsja, het staat in desterren, oude wijsgeren met hangsnorren hebben er zich over gebogen, dus hetmoet waar zijn.

 

Er zijn meertekens dat ik terecht in het Jaar van de Os geboren ben. Ruim zes jaar lang hebik bijvoorbeeld in het beruchte Osdorp gewoond, ben liefhebber van ossenworsten sinds 1992 volger van de Osdorp Posse. De confrontatie met mijnvoortschrijdende ouderdom deed me zesjaar geleden besluiten nooit meer een OP-concert te bezoeken. Sinds die moedigebeslissing heb ik ze vier keer gezien. Hoezo standvastig? Vandaag is de laatstekeer dat ik de OP mag aanschouwen, rexc3xbcnies voorbehouden. De bandleden zijnallen bijna veertig. Het is genoeg geweest. Het moet geen Rolling Stones worden.

 

Ditafschijtconcert zal nooit de optredens in Enkhuizen en Osdorp kunnen evenaren. Tochis de kans groot dat de OP beter voor de dag komt dan een half jaar geledentoen ik ze in Amstelveen zag. De P60 was voornamelijk gevuld met pubers. Het ishoopgevend dat een deel van de jeugd een goede smaak ontwikkelt, maar ik voeldeme oud. De OP speelde voor mijn gevoel enigszins op de automatische piloot. Metmijn armen over elkaar constateerde ik dat het ontbinden van de OP een wijsbesluit was.

 

In De Melkwegwas de gemiddelde leeftijd significant hoger. Opvallend veel kale koppen zondernekken. Armen als kabels, ogen op schoteltjes. Hier en daar een meisje. PlatenbazinMiss Djax bijvoorbeeld. Zij overhandigde de OP een gouden plaat voor hun albumAfslag Osdorp. Vanwege het joelende publiek kreeg ze voor een speech geengelegenheid. De mannen juichten ook voor elke stagedivende vrouw. Met T-shirtof zonder, of ze nou grote tieten had of niet. Sowieso was het een komen engaan van stagedivers. Normaal gesproken is dit verboden, maar tegen zoxe2x80x99novermacht staat de Melkwegbeveiliging machteloos. Als elke stagediver of rokerde Melkweg werd uitgegooid, zou de OP binnen het kwartier voor een lege zaalspelen.

 

Het concertwas goed, doch niet zo legendarisch zoals een afscheid kan zijn. Het feit dater geen drumstel op het podium stond, deed het ergste vrezen. Ik had gehooptdat allerlei bandjes waarmee de OP de afgelopen twintig jaar een collaboratiewaren aangegaan even langs zouden komen. Maar geen Nembrionische Hammermannen,geen Heideroosjes, geen Blind Justice, geen Labirintho. Wel een paarOnderhonden, maar die waren er toch al om het voorprogramma te verzorgen.

 

De derdetoegift betekende het definitieve einde. De zaal schreeuwde al geruime tijdGeen slaap tot Osdorp. Het intro was het startschot om massaal naar voren terennen. Als zalmen werkte iedereen zich het podium op. Na het slotakkoordstortten ze zich als een menselijke waterval weer de zaal in. Wat restte was deOP. En daarna leegte.

 

Vereeuwigddoor Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf


By on 21:07
Jello Biafra & Band

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Jello Biafra and the Guantanomo School of Medicine

 

(Paradiso, 1september 2009)

 

xe2x80x9cIk ben mijnmidlife crisis voorbij,xe2x80x9d zucht mijn concertmaat als we aan de andere kant vande Weteringschans Paradiso zien leeg druppelen. Als een ouwe grijze vetzak eenzaal zo naar zijn hand weet te zetten, is er plots toekomst voor mannen dievoorin de veertig zijn en worstelen met hun leven.

 

Paradiso zitvol ouwe zakken. Iedereen hoopt dat Jello Biafra de Dead Kennedyscatalogus vanvoor naar achteren speelt en weer terug. Ze worden enigszins op hun wenkenbediend. Biafra is niet te beroerd om Letxe2x80x99s lynch the landlord en Californiaxc3xbcber alles te spelen. Zelf vorm ik een lichte uitzondering, want ik bidstilletjes dat Biafra voor even verandert in Count Ringworm en dat zich bij deband een enge man met hoge hoed en donkere zonnebril voegt. Helaas, Hypo Luxais in Hell Paso gebleven om zijn honden uit te laten. Toch komt de vertrouwdenerveuze Lardvibe even naar voren tijdens het uit een staccato gitaarriffopgebouwde Three strikes.

 

Ouwe zakkenhebben iets vertederends en koddigs. Ze duiken met hun kunstheupen vol overgavede moshpit in om tien seconden later te bedenken dat ze een bril dragen. Zespringen uit de pit, geven hun bril af aan een omstander en duiken halfblind depit weer in. Vetkwabben en mannenborsten vliegen in het rond. Lege bierglazenworden naar het podium gegooid en belanden opvallend vaak op het hoofd vanBiafra, die vervolgens Amsterdam looft voor haar drang naar recycling. Tegenhet podium hangt een vies korstig zielig punkvrouwtje. Haar lamme been heeft zeover haar kruk geslagen. Een plastic glas raakt haar hoofd. Ze kermt van depijn. Ik moet altijd lachen om huilende mensen.

 

Het isongelooflijk, maar Biafra klinkt precies als twintig jaar terug. Lispelend,sprekend met consumptie, bevlogen. Hetzelfde hoge stemmetje, dat voor sommigenmisschien snel op de zenuwen werkt. Biafra komt op in slagersjas en latexhandschoenen. Als hij de slagersjas uitdoet, blijkt dat zijn broek maar netzijn enorme kont in bedwang kan houden. De show is ook goed te volgen voor dedoven onder ons, want Biafra beeldt met weidse armgebaren uit wat hij zingt. Hijdoet een kantoorslaaf na, geeft Obama en Bush een schop onder hun hol, draaiteen pirouette, steekt met opgeheven wijsvinger misstanden aan de kaak. Zijnaankondigingen zijn lang. Iemand schreeuwt dat hij niet moet zeiken, maar metoplossingen moet komen. Sowieso gaan maar weinig vuisten instemmend de luchtin. De anarchisten van toen hebben nu grote mensenzaken aan hun hoofd. xe2x80x98Hoe losik mijn hypotheek af?xe2x80x99 en xe2x80x98Waar vind ik buienschoolse opvang voor mijnzoontje?xe2x80x99 zijn dilemmaxe2x80x99s die het publiek meer aanspreken dan globalisatie enhet verrotte gezondheidssysteem in de VS.

 

Kein geloel,Fussballen! We zijn hier niet voor een spoken word performance, maar voor eendampend punkconcert. De nummers van het nieuwe album Audacity Of Hype kunnenzich redelijk meten met de klassiekers. De band bestaat uit leden van VictimsFamily, Ween, Rollins Band en Butthole Surfers. Ze spelen strak, wat geenwonder is met twee broeders in de ritmesectie. Over gitarist Kimo Ball heb ikeerst even mijn twijfels. Zo jong, dat hij bijna vrouwelijk overkomt. Hij lijktzestien, doch speelt als een punkveteraan. Ball schudt surfriedels en puntigesoloxe2x80x99s losjes uit zijn mouw. Tijdens Holiday in Cambodia ontstaat misschien degrootste moshpit die ik ooit in Paradiso gezien heb. Biafra springt het publiekin. Crowdsurfend maakt hij een ereronde door de zaal. De jeugd moet dood. Levede ouwe zakken!

 

 

Vereeuwigddoor Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

8 September 2009
By on 18:34
Pukkelpop

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Pukkelpop

 

(Kiewit Hasselt; 20, 21 en 22 augustus 2009)

 

Begin jarenxe2x80x9990 traden de restanten van The Velvet Underground op in Paradiso. Kaartjeskostten geloof ik een kleine 150 gulden. Iedereen sprak er schande. Ik vond hetook een exorbitant bedrag voor een band die ik toentertijd zwaar overschatvond. Pas nu kan ik mij inleven in de keuze van de mensen die koste wat kosthet concert wilden bijwonen. Ik ben namelijk zo gek om 300 euro(festivalticket, een treinkaartje, voedsel en veel drank) neer te tellen,voornamelijk om de rexc3xbcnie van Faith No More mee te kunnen maken.

 

FNM is mijnfavoriete band aller tijden. Soms zijn er periodes dat ze door Coil of Ministryvan het ereschavot worden geduwd, maar uiteindelijk zegeviert de Mike PattonExperience met Puffyxe2x80x99s natte-krantenslagwerk. Ze komen het podium op in een witkostuum. Het lijkt een combo uit een ranzige hotelbar. Het wordt nog ranzigerals Patton steunend op een wandelstok met falsetstem Reunited van Peaches &Herb zingt. Daarna begint een greatest hits show, waarvan de setlist voorkleine verbeteringen vatbaar is. Tot mijn verrassing komt RV langs. Er isonverwacht een rustpunt als tijdens Midlife crisis de show wordt stilgelegd. Eenidioot probeerde de stagediven van het meters hoge podium en haalde net hetpubliek niet. Zijn tanden liggen nu ergens begraven op de festivalweide. Om desfeer te verlichten human-beatboxt Patton een mopje Popcorn. Tijdens hetepische King for a day is Patton druk in de weer met een megafoon. Het outrobestaat uit een geluidslandschap, dat hij crexc3xabert met een chique vocoder. Deset wordt besloten met een vinnige uitvoering van Just a man. Patton klimt hetpodium af en duwt het volk dat voor het publiek staat een microfoon onder deneus. De journalisten, beveiligers en druk telefonerende vips krijgen eencorrigerende tik, omdat ze het refrein niet kunnen meezingen. Tenslotte spuugtPatton in de camera. Een dikke klodder kruipt tergend traag naar beneden, deconcertregistratie een soft-focus tintje gevend.

 

Naar verluidtis het de heetste dag ooit in de geschiedenis van Pukkelpop. Hitte brengtdroogte met zich mee, droogte opwaaiend stof. Het stof nestelt zich in mijnneusholte, zorgt voor keiharde zwarte korsten. Het terrein is een kerkhof vanlege plastic flesjes, festivalgangers zwalken als zombies rond. Ik steek mijnhoofd onder een kraantje ter verkoeling. Binnen enkele minuten is het waterverdampt. Het opgedroogde zweet maakt van mijn haar een mighty dread. Mijn ouwebuurman uit Ozzdorp beleeft deze editie zijn festivalontmaagding. Hij slaatzich er moedig doorheen, ondanks zijn lichte smetvrees. Zijn keuze om in eenhotel te overnachten, begin ik te begrijpen. Bivakkeren op een camping begintzijn tol te eisen. IJskoude nachten, lallende met ketchupsmijtende Vlaamsepubers, twee tieners die in de tent naast mij (effectief een halve meterverderop) kreunend een ander soort festivalontmaagding beleven. Gelukkig ziende Dixixe2x80x99s er wonderbaarlijk schoon uit en is er geen rij voor de douches omnegen uur xe2x80x99s avonds.

 

Op dezelfdeweide waar Pukkelpop plaatsvindt, was een week eerder Rimpelrock methalfvergane artiesten als Clouseau en Billy Ocean. Pukkelpop 2009 heeft ookgeriatrische trekjes. Faith No More, Kraftwerk, Life Of Agony, Dinosaur (!)JR., The Living End, Jesus Lizard: ze hebben allemaal hun hoogtijdagen achterzich. En toch overtuigen ze wederom, op het wel erg zielloze Kraftwerk na. Ikdoe een paar pogingen om voor mij onbekende bands te bekijken, maar op hetheerlijk opgefokte Future Of The Left, Madensuyu (Sonic Youth meets The GodMachine), Hank III & Assjack (oercountry met een dubbele bassmetaldrum) ende hilarische Puppetmasterz (hiphoppende Muppets) na, begint het redelijk snelte vervelen. Steeds sterker krijg ik het gevoel dat nieuwe bands mij niet meerkunnen bekoren. Met alle liefde blijf ik hangen in het verleden. Het is eengevoel dat nergens op slaat. In october ga ik de Fuck Buttons en Healthbekijken in de Melkweg. Relatief nieuwe bands, die me hopelijk enorm doenverrassen. Moedig en plezant voorwaarts!

 

 

Vereeuwigd door Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

28 August 2009
By on 21:33
Waarde

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Waard

 

(18 augustus2009)

 

De sleutel wilniet draaien. Er zit iets in het slot wat de boel blokkeert, frustreert. Het isfraai weer. Ik ga op de stoep zitten, diep mijn stoffige telefoon uit de vorigeeeuw op uit mijn tas en bel de woningbouwvereniging. De dame toont zich vanhaar meest dienstverlenende kant. Ter afsluiting vraagt ze mijn mobieletelefoonnummer, zodat ze me later kan terugbellen over wanneer de slotenmakerlangskomt. Ik gebruik zelden mijn mobiel. Uit het blote hoofd gok ik tiencijfers. Een uur later zit ik nog steeds op de stoep. Het weer is erg fraai. Deslotenmaker is niet komen opdagen, de dame van de woningbouw neemt niet detelefoon meer op. Het akelige gevoel bekruipt me dat ik minimaal een cijferverkeerd heb gegokt. Het voordeel van op de stoep zitten is dat ik behoorlijkveel aanspraak heb van buurtbewoners. Na acht jaar raak ik hier langzaamgexc3xafntegreerd, gedemystificeerd. De buurvrouw van twee huizen verderop biedt aanvia haar achtertuin naar mijn keuken te lopen. xe2x80x9cLet niet op de rommel,xe2x80x9d zegt zeals ik haar huis betreed. Normaal gesproken een irritante opmerking, want juistdie woningen zien er superschoon uit. Haar huis is een zwijnenstal. Met eenhink-stapsprong baan ik me door de rotzooi een weg richting haar achterdeur. Vervolgenshak ik een pad door een oerwoud van bamboe en hortensiaxe2x80x99s.

 

Het scharniervan het bovenlicht van mijn keukenraam heb ik met een ijzerdraadje vastgezet,omdat ik te lui ben er een passend schroefje bij te zoeken. Ik hijs me op, trekhet hor weg, steek mijn rechterbeen door het raam, dan mijn arm, en mijn romp. Balancerendop het kozijn zie ik twee meter lager de betonnen keukenvloer. Het scharnierpriemt in mijn buik. Morgen waarschijnlijk een blauwe plek of een schaafwondrijker. Langzaam schuif ik verder totdat mijn voet net aan steun vindt op hetrandje van het aanrecht. Onder het spinrag, verdorde bladeren en dooieinsecten, plof ik uiteindelijk in de keuken. Inbreken in mijn huis is zosimpel.

 

Twee maandenlater: er zit een punaise in mijn nieuwe slot. Ik verdenk inmiddels die vette kutkinderenin mijn buurt. Eerst mijn slot molesteren en nu dit. Zij zien mij als eengemakkelijke prooi, een graatmagere verschijning, lichte bochel, geen greintjespiermassa, verdacht schommelend loopje. Kinderen wijzen me na, steken hun tonguit, gooien flessen stuk voor mijn fietsbanden, spugen op mijn hielen. In mijnjeugd werden mannen zoals ik bestempeld als kinderlokkers. Blijf uit hun buurtof maak hun leven onmogelijk. Hoor daar eigenlijk nooit meer iets van. Zoudenkinderlokkers nog bestaan? Ik heb die kinderen nooit iets misdaan, hoewel ikdaar vaak over droom, fantaseer, naar snak. Heb ze nooit fruit aangeboden metscheermesjes er in, nooit opgetreden als clown op een verjaardagsfeestje, zenooit onzedelijk betast met een scherpe ijzeren pin. Kinderen zijn net katten:hoe meer je ze haat, des te dichterbij ze komen.

 

Mijn buurvrouwzegt dat die punaise misschien door een inbreker is aangebracht. Regelmatigverblijf ik een nachtje elders. De gordijnen zijn dan dicht. Inbrekers zoudenvolgens aloude spionagetradities via een punaise, een plakbandje of een metspuug vastgeplakte haar kunnen zien of ik meerdere dagen weg ben. In alle rustkunnen ze dan hun slag slaan. xe2x80x9cWelke slag?xe2x80x9d denk ik dan. Er valt niets tehalen. Mijn computer stamt uit 2001 en is inmiddels niet vooruit te branden. Zelfsvirussen hebben de moed opgegeven. Volle goede moed probeert dat ding elke keerupdates binnen te halen om vervolgens tot de ontdekking te komen dat hetsysteem de updates niet trekt. Ik ben dan ruim een kwartier verder voordatFirefox of Word opgestart kan worden. Alles in mijn huis hangt van ellende aanelkaar. Zolang iets niet echt onherroepelijk stuk is, komt er geen vervanging. Mijnnieuwe koelkast zou een mooie buit zijn, maar ik zie een inbreker niet dattientallen kiloxe2x80x99s wegende apparaat naar buiten slepen. Mijn muziekverzamelingis alleen van persoonlijke waarde, want wat moet iemand in godsnaam met hetverzamelde werk van Charlie Patton of een meesterwerkje van Whitehouse? Alleende KDL-26U4000 zou nog iets op kunnen brengen bij een niet al te snuggereheler.

 

Misschien moetik de deur gewoon standaard open laten staan. Een beetje dat plattelandgevoelnaar Amsterdam brengen. Probeer maar: zet op je werk een zorgvuldigdichtgetapete doos op de gang met daarop xe2x80x98Afblijven!!!xe2x80x99 en je zal zien dat dedoos binnen een uur opengebroken is. Hoe meer sloten, waarschuwingen, regels,des te groter de nieuwsgierigheid en de verleiding de wet te overtreden. U bentallen welkom. Kom vooral binnen! Verbaast u over de materiele leegte van mijnbestaan. De wereld zit in mijn hoofd. Mijn rijkdom op een spaarrekening.

 

 

Vereeuwigd door Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

18 August 2009
By on 20:50
Behang

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Behang

 

(28 juli 2009)

 

Mijnpost-Tourdepressie heeft weer in volle hevigheid toegeslagen. Voor de komende49 weken lijkt mijn leven zinloos. In de krant stond dat een kwart van dewerknemers in de baas zijn tijd naar de Tour keek. Dit was mogelijk, omdat debaas vakantie vierde en de vakantietijd traditioneel een slappe periode schijntte zijn. Daar kan ik me helemaal niets bij voorstellen. Wij draaien nu op halvebezetting. Het werk dat anderen laten liggen, komt op mijn bureau terecht. Ikhet dus nu twee keer zo druk. Daar komt bij dat de doelgroep waar voor ik werknooit vakantie heeft. Nou ja, eens in de zoveel tijd moeten ze in eenRijkshotel verblijven, all-inclusive, dus water en brood inbegrepen.

 

Op dewerkvloer tetteren FunX, Radio Decibel of Fresh FM. Het enige voordeel hiervanis, dat ik een beetje weet waar de jeugd tegenwoordig naar luistert. Mijncollegaxe2x80x99s zijn de jeugdjaren soms al decennia geleden ontstegen. Luisteren naarde danceriedels op Fresh FM houdt ze blijkbaar jong. Of ze willen zich geforceerdjong voordoen. Zelf maak ik me zorgen. Als ik de Muziek voor de Jeugd nu alniet trek, hoe moet het dan als ik zestig ben en de muzikale generatiekloofimmens is? Het is helemaal een kermis als iemand anders in de kantoortuin nogeen radio aan zet. Van twee kanten word je dan bestookt met geluidsbehang. Desituatie is slechts dragelijk indien alle collegaxe2x80x99s tegelijkertijd een radioaan zouden zetten, elk op een andere zender. Er ontstaat een geluidsbrij dietegen white noise aanhangt. Pas dan zou ik in mijn element zijn. Soms loop ikgrommend naar de radio en trap dat ding uit. Bij mijn collegaxe2x80x99s slaat direct destress toe. Zij kunnen niet omgaan met stilte. Stilte moet verbroken worden metconversaties over de avonturen van het afgelopen weekend, het weer en deplannen voor het komende weekend. Nog naarder voor hen is, dat het besef vanstilte slechts verdrongen kan worden door werken.

 

Naar muziekluister je. Je gaat er voor zitten, desnoods liggen, neemt er tijd voor. Klankenkomen tot je, bezinken in jouw hart, hersenen, ziel, onderbuik of in een anderlichaamsdeel. Achtergrondmuziek is een niet-bestaand woord. Muziek op deachtergrond blijft muziek. Ze grijpt je bij de oren, treedt daarmee naar devoorgrond. Betere termen voor melodiexc3xabn in de verte zijn muzak ofgeluidsbehang. xe2x80x98Het is de plicht van de werknemer om de persoonlijkovereengekomen arbeid te verrichten naar beste weten en kunnen, op deafgesproken tijden. De werkgever regelt de werk- en rusttijden, en betaalt opde afgesproken tijdstippen het salaris.xe2x80x99 In deze definitie staat nergens datwerk gezellig moet zijn. Muzak leidt af, verlaagt de productiviteit.Uitzondering vormden greppelgravers, lossers en galeiroeiers: beroepen waar inteamverband een zware fysieke prestatie werd geleverd. Zij waren gebaat bij hetrepeterend geluid van een trommel, aangevuurd door een slavendrijver. Kantoorwerkvereist automatismen, denkwerk en inventiviteit. Muzak leidt daarbij af. Kantoorarbeidersdie beweren dat muzak geen invloed heeft op hun werkzaamheden, zeggen eigenlijkdat hun takenpakket zo minimaal is, dat een mopje muzak de enige manier is omde werkdag te overleven. Omdat zij minder produceren dan door de werkgevervooraf verondersteld werd, rest de werkgever slechts twee oplossingen: het salarisverlagen of snijden in het aantal contracturen.

 

De iPod enmp3-speler worden misbruikt om de afstand van A naar B te verkorten. Afstandkan in dit geval gemeten worden in kilometers en minuten. Luisteren via een iPodis dus puur tijdverdrijf. xe2x80x9cIk luisterde vanmiddag naar Turbonegro en ging ersneller van fietsen!xe2x80x9d hijgt ze. Retox, mxe2x80x99n reet! Wat ze eigenlijk had moetenzeggen: xe2x80x9cIk luisterde vanmiddag naar Turbonegro en moest mijn fiets tegen eenbrugleuning zetten.xe2x80x9d Het is terecht, of in ieder geval volkomen logisch, datfietsers met een iPod op hun kop, overhoop gereden worden door vrachtwagens. Muziekluister je niet om een treinreis, een autorit of een fietstocht te verkorten. Jekan er voor kunnen kiezen om tijdens een tochtje niets-aan-de-hand muzak tebeluisteren. Maar waarom zou je luisteren naar muzak die geen enkele emotieopwekt? Het is fijner, spannender naar omgevingsgeluiden te luisteren. Hetgedokker van een trein, het geruis van een auto of het geluid van een duif diedoor de spaken van een voorwiel vermalen wordt. Het grote verraad komt van deechte vinyl-o-fielen. Normaal gesproken moeten die niets hebben vanniewerwetsigheden. Volgens hen is het mooie aan vinyl, dat je het kan bekijken,aanraken, ruiken. Het leeft. De naald slijpt de groef dieper en dieper, eenwijnvlek verandert de klankkleur, stof maakt het geluid warmer. Een iPod isniets, een mp3 kan je niet vasthouden. Juist de vinyl-o-fielen zweren bij deiPod. Het mooie ontwerp wordt geroemd. Hij ligt lekker in de hand, glimt, somskrijgt hij een koosnaampje. De iPod is een fallussymbool. Een dildo waarmee jewel in het openbaar gezien mag worden.

 

Het gat tussende cultuurbarbaren op mijn werk en de muziekfreaks in mijn omgeving isschrikbarend klein.Onder het mom van dat ze grote muziekliefhebbers zijn,moeten ze de hele dag een melodie horen. De muzak wordt slecht onderbroken doorhet telefoontje dat ze willen beantwoorden. De soundtrack van de echte wereldis te verwarrend. Een geluid van een bus is te monotoon, een drilboor teindringend, een vogel te schel. Er zit geen vierkwartsmaat onder en is daaromniet te plaatsen. Omgevingsgeluiden zijn net zo ontoegankelijk geworden alsavant-gardistische free-jazz. Gemak rijmt op muzak.

 

 

 

Vereeuwigd door Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

28 July 2009
By on 20:07
The Gories / Oblivians

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

The Gories / Oblivians

 

(Paradiso, 11 juli2009)

 

Wazig van eenlange Touruitzending gaan we op jacht naar voedsel. Bij de kassa van Kaaslandwil mijn vriendin een zompig stinkkaasje afrekenen. xe2x80x9cPakaS???xe2x80x9d zegt een gozer.Ze kijkt om, haar ogen worden groot. xe2x80x9cBobo???xe2x80x9d Voormalige buren die elkaar voorhet eerst in ruim twintig jaar weer zien. Even later halen ze voor de etalageherinneringen op aan hun kindertijd. Ik sta er verloren bij, want maak geendeel uit van hun verleden. Ik heb vooral honger. xe2x80x9cZeg meneer, was u gisteren inParadiso?xe2x80x9d Twee postpubers spreken mij aan. Hun laatste potje Clearasil ooithebben ze vorig maand leeg de prullenbak ingegooid. De puber met krullen wijstnaar mijn Obliviansshirt. xe2x80x9cVond u het een goed concert?xe2x80x9d Normaal gesprokenwaardeer ik het als men elkaar nog met u aanspreekt. Maar als mensen waarmee ikblijkbaar de avond ervoor een concertzaal gedeeld heb dat doen, twijfel ik. Moetik hun rode acnxc3xa9-lidtekens veranderen in blauwe plekken of zal ik vriendelijkglimlachen omdat ik ze best wel aandoenlijk vind? xe2x80x9cKent u de Oblivians allang?xe2x80x9d Ik steek van wal.

 

In 1993 lietik bij toeval mijn cassettedeck meelopen tijdens een uitzending van VPROxe2x80x99sVilla 65. De Oblivians gaven een concert van een kleine drie kwartier. Onbewusthad ik goud in handen. Dit moest een van de beste bands op aarde zijn. Prettigegestoordheid en roestige garagerock, een betere combinatie is nauwelijksdenkbaar. Tien jaar later heb ik de tape via de computer gedigitaliseerd naarmp3-formaat, omdat anders het cassettebandje aan gort zou zijn gedraaid. Wathad ik graag bij dat optreden willen zijn. Een half jaar geleden gonsde het ophet Goner Recordsforum. The Gories en Oblivians zouden tijdens een rexc3xbcnie in dezomer naar Europa komen om in ieder geval Vera Groningen te bezoeken. PakaS,een enorme fan van Mick Collins (The Dirtbombs), werd euforisch. Ik was instaat van ontkenning. Oblivians live zien: een godsgeschenk.waar ik nooit opdurfde te hopen. Garageconnaisseur Gegen was afgelopen woensdag in Vera.xe2x80x9cIedereen was er, behalve jullie,xe2x80x9d grijnsde hij. Waar was ik ook alweerwoensdag? O ja, ik zat een uur in de rookruimte van de Bierhal, omdat ik hetconcert van Nine Inch Nails stomvervelend vond. Iets met een band die ik ookper se wilde zien, iets met te stom zijn om twee dagen vrij te nemen voor eenlegendarische avond Groningen.

 

In Paradisostaan The Gories en Oblivians merkwaardig geprogrammeerd tussen een aantalandere bands. Het suggereert een festivalsfeertje, maar eigenlijk komt vrijweliedereen slechts voor deze twee bands. The Gories leveren een betere show afdan de twee keer dat ik The Dirtbombs zag. Misschien is een drie mansbandgeluidstechnisch eenvoudiger te mixen. Peggy Oxe2x80x99Neill slaat afwezig, met debenen nonchalant over elkaar geslagen, elke maat raak. Collins en Dan Krohaspelen in eerste instantie degelijk, maar naarmate het concert vordert eindigtelk nummer in een broeierige jam. Door de feedback heen klinkt een soulecho.Kroha haalt een mondharmonica tevoorschijn en scheurt het concert aan flarden. Collinsbreekt een snaar. Jack Oblivian snelt het podium op en verrichtreparatiewerkzaamheden. Vlak nadat Collins Jack heeft bedankt, laat deschouderband van de gitaar los en spelen The Gories nog rammeliger. Dit is demissing link tussen oude blues, deep soul en vuige punk.

 

De Oblivianshebben ook technische problemen. De fuzzbox en gitaar van Eric Oblivianprotesteren. xe2x80x9cThis guitar is built to die… and to last. Doomed forselfdestruction, but to stupid to know.xe2x80x9d Het concert heeft een ongedwongen karakter. Er lijkt geen setlist te zijn. Voorafelk nummer is kort overleg. Zodra er overeenstemming is, knalt het volgendemeesterlijke nummer de zaal in. Ik brul de refreinen mee, sla mijn handen meteen plastic bekertje stuk op het podium. In het eerste deel van het optredenkomt de soulschreeuw van Greg Oblivian net boven de herrie uit. In deel tweewisselen Greg en Jack Oblivian van plaats: Jack op Mega Mindygitaar, Gregachter een langzaam in elkaar stortend drumstel. Druipend van het zweet misthij soms een slag. Okee, ze halen net niet de intensiteit van die Villa65-sessie, maar god god god, ja ja ja, wat een orgasme. Als na mijn favorietenummer Sunday you need love, onder luid protest van de zaal, de Obliviansafscheid nemen, zoek ik steun tegen het podium, zak langzaam ineen en grijpnaar mijn peuken.

 

xe2x80x9cVond u heteen goed concert?xe2x80x9d Ha! Na afloop verlaat ik direct Paradiso. Beter dan vanavondkan 2009 niet meer worden

 

 

 

Vereeuwigddoor Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

20 July 2009
By on 18:33
Nine Inch Nails

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Nine InchNails

 

(8 juli 2009,HMH)

 

Laat ik mezelfvoor 90% hetero noemen. Mijn overige 10% procent vindt frontman Trent Reznorbest wel een lekker ding. Dit deel komt vanavond niet aan zijn trekken, wantdoor de lichtshow verliest uit uiterlijk van Reznor zijn nuances. Sommige zalendelen bij concerten oordopjes uit. Hier is een zonnebril meer op zijn plaats. Iktel aan elk van de zes trussen die boven het podium hangen veertigfabriekslampen. Achter de drummer en toestenist staan zes zuilen behangen metledlichten. Tussen die zuilen in zijn van die woemp-woemp-lampen geplaatst. Aanbeide zijkanten staat een batterij stroboscopen in TL-buis formaat. Alles bijelkaar zorgt het er voor dat het podium fel is uitgelicht. Het geeft Nine Inch Nailseen uitgebeend uiterlijk.

 

Vooraf leidtNIN-liefhebber en Bierhalkenner Oom Sem me rondt in de HMH. Hij wijst me derookruimte aan: in de hal op een balkon. xe2x80x9cZin in een peuk?xe2x80x9d Uiteraard. We lopennaar de trap, stuiten op een rij. Even denken we dat het mensen zijn die hunpapiergeld willen omruilen voor drankmuntjes. Al snel blijkt dat de ruimte eenstrak deurbeleid kent. Je mag er pas er in als iemand de rookruimte verlaat. Depeuken houden we dus maar even op zak.

 

Ik reken NINsamen met Ministry en Skinny Puppy tot de big three op het gebied van industrixc3xablemetal. Vier jaar terug zag ik Skinny Puppy in de Melkweg: een draak van eenconcert. Ministry heb ik vaker gezien. Dat ze niet meer bestaan, betreur ik nogelke dag. NIN bezoek ik om mijn lijstje compleet te maken. Het is ook mijnlaatste kans, aangezien het hun afscheidstour is. Eerlijk gezegd heeft demuziek van NIN mij nooit echt aangetrokken. Het is net niet hard genoeg.Integendeel, het is vaak heel gevoelig. De teksten schijnen bijvoorbeeld jehart te doorboren. Maar ik luister nooit naar teksten. En ik houd niet vangezwijmel, want ik ben bijna een echte man, voor 90% hetero. NIN is voormeisjes, NIN is voor jongens met piercings. Het publiek gaat helemaal op in demuziek. Bij sommige nummers gaan gebogen armen ritmisch op-en-neer in de lucht.Ik zie konten schudden. Ik waan me op Sensation. Head like a hole komt langs. xe2x80x9cCheck,xe2x80x9ddenk ik en vink in mijn hoofd weer een concertervaring af die ik meegemaaktmoet hebben. De lichtprojectie op de muur van het niet-rokensymbool intrigeertme.

 

Oom Sem leestmijn gedachten xe2x80x9cIk moet pissen en ga dan roken,xe2x80x9d schreeuwt hij in mijn oor. Wezien elkaar weer in de rookruimte, die nu weldadig rustig is. Op de tafelsstaan enorme met zand gevulde asbakken waarin uitgedrukt honderden peuken,rechtopstaand als kleine witgele grafzerkjes. Oom Sem mompelt iets over PetShop Boys associaties en dat alles op tape staat. Ik ben blij met dezenegatieve aankeiler. Het is altijd link om een concert af te kraken, zeker inde nabijheid van een liefhebber. Slecht voor de sfeer, negatief voor deconcertbelevenis. Om de avond nog stemmiger te maken begin ik over een crematiewaar ik afgelopen week was. Daar werd Papa van Stef Bos gedraaid en Conquest ofParadise van Vangelis. Ik sputter iets over dooddoeners, clichxc3xa9s, tenenkrommendemomenten en dat als ik ooit verantwoordelijk zal zijn voor zoxe2x80x99n plechtigheid,de radicaal muziekkeuze anders zal zijn. We hebben het over gevoel, muziek dieje raakt en nemen de alternatieve muziekscene van de afgelopen twintig jaar invogelvlucht door. Een gozer die les geeft in sounddesign vangt ons gesprek open vertelt over experimentele electronica en hoe hij tegenover zijn leerlingenhet begrip muziek probeert te definixc3xabren. Oom Sem zegt dat hij niet gelooft indefinities. Ik krijg een hand van de sounddesigner als ik vertel dat het nummerMachines (or back to human) van Queen in de industrialscene totaal over hethoofd wordt gezien. Gedriexc3xabn komen we tot de conclusie dat we oud en verpestzijn. We hebben teveel concerten gezien, teveel muziek gehoord, zodat we elkenieuwe band, elk nieuw nummer, elke nieuwe stroming direct willen herleiden endan geneigd zijn te oordelen dat het xe2x80x98origineelxe2x80x99 beter was. Uiteindelijk staanwe bijna een uur in de rookruimte. Dit waren mijn duurste peuken ooit.

 

Wat zou ergebeurd zijn als in de lente van 1992 een andere tape in de walkman van JR zat?Ik kwam mijn oud-klasgenoot tegen in de trein naar Amsterdam. Hij had eenwalkman bij zich. Ik vroeg wat hij luisterde. Hij gaf mij de oordopjes. Tweeseconden later denderde Ministry met NWO mijn schedel binnen. Exc3xa9n van debeslissende momenten in mijn leven. Sindsdien is Ministry mijn referentiekadervoor heel veel muziek, zeker in het geval van industrixc3xable metal. Stel nou dater op die tape NIN stond. Ik denk dat de stap van NIN naar Ministry makkelijkeris dan andersom. Vaak wil je steeds harder, steeds intenser. Dit betekent nietdat je uiteindelijk eindigt bij brute deathmetal. Deltablues uit 1921 komtwaarschijnlijker veel harder aan. NIN is voor mij gewoon te makkelijk, tepoppy, gezellig voor mensen die zwartgalllig denken te zijn. Misschien was hetconcert voorgeprogrammeerd, misschien zong Reznor hele mooie teksten. Het maaktniet uit. NIN boeit me gewoon niet, wellicht door mijn referentiekader. Inieder geval is mijn checklist nu bijna helemaal afgevinkt. Zaterdag TheOblivians. Double check!

 

 

Vereeuwigd door Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

9 July 2009
By on 20:32
AC/DC

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

AC/DC

 

(ArenA, 23 juni2009)

 

Het voorspelbegint meestal een week van te voren. Nog zeven dagen tot het concert, nog zesdagen. Op de dag zelf zit een knoop in mijn buik. De spanning hoopt zich op,vanavond ga ik los. Ik schreeuw: xe2x80x9cLetxe2x80x99s hit the fuckinxe2x80x99 road!xe2x80x9d en sla devoordeur achter me dicht. Nu is het anders. Vriendin PakaS is een enormeAustralixc3xab-fan en mede daarom houdt ze van AccadaccA. Ik ga mee, want AC/DC moetje toch een keer gemaakt hebben. Tevens wil ik zien waar hun vieze neefjesTurbonegro de mosterdgas vandaan hebben gehaald. Maar een concert in de ArenA?Ik weet het niet.

 

De hele dagben ik kribbig. Ik heb weinig zin en bereid me op het ergste voor. Voor hetstadion heerst een festivalsfeer. Duizenden mensen in AC/DC-shirtjes, de grondligt bezaaid met rotzooi, bier vloeit, snacks druipen. In de ArenA nemen weplaats op de tribune. Ver weg staat het podium. Ook hier een zee van boerengehuld in AC/DC shirtjes. Mijn humeur wordt slechter. Iemand roept:xe2x80x9cFeyenoord!!!xe2x80x9d Ik pak de ArenA-card en ga drank halen. Er staat een enorme rijvoor de bar. Als ik bijna mijn bestelling kan doen, klinkt luid gejuich. Hetconcert is begonnen. Voor me staat een meisje. De bardame schenkt bier inmegaglazen. Ik wil naar huis. Het meisje haalt de card door de machine. Erblijkt te weinig geld op staan. xe2x80x9cMaar kan ik dan met contant geld betalen?xe2x80x9d Debardame is onverbiddelijk. Het eerste nummer is gestart. Het meisje druipt boosaf. Met gevaar voor eigen leven, zoek ik onze zitplaatsen op. De boeren makenmet tegenzin ruimte voor me, kijken misprijzend naar de twee glaasjes wijn dieik in mijn handen heb. Opeens voel ik me zeer verheven boven die 43.000 boeren.xe2x80x9cDus dit vinden jullie harde muziek? Dus dit is jullie idee van een concert?Stelletje sukkels! Als Sunn fokking O))) hier had gestaan en deze PA hadgebruikt, waren jullie huilend naar huis naar gerend en was dat gesloten dakvan die kolere-ArenA met veel geraas naar beneden gekomen. Mietjes,teringlijers, stomme Braboxe2x80x99s.xe2x80x9d Mijn after-dinerdip speelt op, ik moet gapen. PakaSschreeuwt mij bij over wat ik gemist heb. Als intro was er een filmpje waarineen trein op collion course was. Het filmpje eindigde met een ontploffing. Demistwolken trokken op en opeens stond er een enorme stoomlocomotief op hetpodium. Mijn wijn sla ik in een keer achterover. Nog een kleine twee uur tegaan. Wat een ellende.

 

Maar verdomd.Een klein uur later is de zon onder gegaan, de ArenA schemerig. Overal zie jeroodverlichte duivelshoorntjes flikkeren. De lichtshow maakt van het podium eenenorme glitterbol. Stilaan krijg ik bewondering voor die vijftigers. AngusYoung en Brian Johnson trekken de show. Johnson is met zijn snerpendekattengejank geen groot zanger, doch heeft een, uhhh, karakteristieke passendestem. Young is geen wereldgitarist, maar weet dit te verhullen door eengeweldige act Elke noot begeleidt hijmet een hap naar adem, als een goudvis op het droge. Hij rent, hinkelt, sloftvan links naar rechts over het podium, bespeelt het publiek en doet tijdens TheJack een stripact. De overige drie bandleden leggen een degelijk rockbedje. Elkmetalclichxc3xa9 komt voorbij, maar AC/DC zijn de uitvinders van dit clichxc3xa9, dus zijmogen dat. Hoewel ik niet van de publiekparticipatie ben, is het een machtiggezicht als veertigduizend vuisten de lucht in gaan bij Thunderstruck. TijdensWhole Lotta Rosie heeft een wulpse opblaaspop van twintig meter hoog, destoomtrein stevig tussen haar dijen geklemd. Haar borsten zijgen op-en-neer opde maat van de muziek. Bij Let There Be Rock baadt het stadion in het licht. Opde middenstip is een klein podium. Young rent daar naar toe, stapt op een liften geeft vervolgens een gitaarsolo van een kwartier. Een gozer voor mij brengtin extase zijn handen naar zijn hoofd, barst vervolgens bijna in tranen uit. Zijnvriend giet een halve glas bier over hem leeg. Het concert eindigt met ForThose About To Rock. Kanonnen rollen het podium op voor een knallendslotakkoord. Vuurwerk daalt op ons neder.

 

Mijnverwachtingen voor het concert waren zo laag, dat het alleen maar konmeevallen. Ik heb het meegemaakt, ik heb het ondergaan. Het was fijn. Eengeweldig slim in elkaar gezette show, compleet over the top. Been there,seen it, done it. Tot nooit meer. Cheers, mates!

 

 

 

Vereeuwigd door Seco

 

 

kgdfkghafkhasdfksadhf

24 June 2009
By on 12:42